maandag 19 oktober 2009

Like a candle in the wind

Er stond een hele mooie kaars op de tafel.
Groot, rond, ze oogde warm.
Toen, als een wonder, was er een vlammetje.

Het vlammetje was warm, fijn, gaf een gezellig licht.
Je kon je er niet aan branden
en het flikkerde nooit.




Na een hele lange tijd gebeurde er iets: het vlammetje bewoog.
Het ging van links
naar rechts
Het leek onzeker te zijn geworden, bang.

Had iemand een deur opengezet?

Een raam?


Het vlammetje werd kleiner

kleiner

kleiner


Tot er nog één gloeiend pitje te zien was.

Nee, hij was niet uit: dan zou er rook vanaf komen,
en stank.

De kaars staat er nog, vervormd, niet meer de kaars zoals ik hem voor het eerst zag.
Het kaarsvet omarmd de kaarsenhouder nog.

Haar zoete geur nog in de kamer.

Het pitje gloeit nog.


Zal hij weer gaan vlammen?
Zoals eerst?

1 opmerking: