leven

De zon,
de maan,
en alles in die baan

dat wat ooit eens begon,
dat zal ooit eens vergaan

'welk nut heeft het, het stopt toch ook?'
Dat klopt, en dat brengt mensen van de kook
het klopt, en dat brengt mensen aan de coke
en daardoor vliegen al je dromen weg als sintels in de rook

Denk na, maar twijfel niet aan het bestaan
geniet, denk aan anderen,
neem dat maar van mij aan

Jouw doel in je leven,
alleen om er te zijn,
dat voelt soms vreemd
dat voelt soms raar
maar 't is alles behalve klein

Jouw doel in je leven;
het is jouw taak het na te streven
om naar je leven toe te leven
en te genieten, voor het leven.

Nu is het echt

Oei wat heb ik nu gedaan

is het voorbij, als nooit bestaan?

Ik denk het niet

ik hoop het niet

dat geeft verdriet

dan stopt mijn lied

als zij dat ziet.

Het bewijzen,

ik wil het doen

haar niet opeisen

maar de rest achterlaten

nu een nieuw seizoen

Geef een kans

stop de sjans

vlecht een krans

en start de dans

B

Laat me verdwalen in de verhalen van

Roald Dahl en malen in de stalen zalen

van een Avondmaal.

Laat me kijken naar de grond,

dan iets zien met open mond

besloten dat iets afgerond niet is wat ik dacht:

ongezond. Onbezonnen kunnen oude wonden worden

opengehaald of kan begonnen worden wat ik niet kan

verwoorden.

Provocerende provocateurs sleuren je zo uit je sleur

ze komen met z'n allen ze staan zó voor je deur

ze laten hen alleen met rust die zonder humeur of

gauw gesust flink afdruipen als geblust, die de deur

zonder vieze geur weg laten kruipen.

Wens

De sterren vallen, dalen neer

zo was het ooit, zo wordt het weer

zal dit ooit blijven, al dit moois op mijn pad?

Of zal het veranderen, heeft het zijn beste tijd gehad?

Één ding weet ik wel: zoals het nu is is het goed,

en of het is zoals het moet?

Dat is iets anders, onbekend

want wat vaak is, maakt snel gewend

Hier wil ik echter niet aan wennen,

het onbekende steeds verkennen

zonder dat er 'gewoon' in komt

zonder dat het sneeuwt of stormt

ik wil elke schoonheid zien

als toen'k er voor het eerst stond.

Weduwe

De vrouw loopt langs de zee,

haar haren in de wind

de ring heeft zij nu met zich mee

hoopt dat hij hem ooit vind

een tijd terug daar uitgestrooid,

nu één met zee en zout

de tijd bevroren, nooit gedooid

de man, waar zij van houdt

Haar vingers krommen zich om de ring,

ze trekt haar jurk omhoog

zo loopt zij de branding in

en werpt hem met een boog

de zee slokt op en zucht dankbaar

ze huilt en lacht, en draait zich om

een dank van de minnaar.

Memories

De zwart-witte foto die geplakt is aan het raam,

bevat vele gezichten, ze kijken mij boos aan

ik twijfel en ik vraag mij af, wat heb ik fout gedaan?

Ik draai mij om, loop richting deur,

verdraaid, verpest, is mijn humeur.

Zij zijn zwart-wit, maar ik ben kleur.

De gezichten schreeuwen, roepen mijn naam

dus ik ren terug, wil ze verslaan

ik hamer en ik sla,

het raam gaat stuk, of dood

de foto valt nu op de grond,

gezichten kleuren rood

ik kniel erbij neer,

herinner mij dan weer

dat ik in het heden ben

dat ikzelf de foto ken

maar dat verleden het verleden is

en ik daar nooit meer ben.

Sint

De lucht is koud, de dagen glad

maar Sint moet toch, altijd op pad

de stille nacht, de daken rond

marsepein zacht, een volle mond

De sint peinst en denkt, want wat is er aan de hand?

de kinderen worden wat bang, klinkt het door Nederland

een film over hem, kwaadaardig als een geest

het beneemt de sint zijn stem, zo is hij nooit geweest!

Beledigd en ontdaan, vertrekt dan Sinterklaas

zijn cadeautjes naar de maan,

geen cadeautjes voor Dick Maas!

Knal

Geen oerknal, dames en heren.

Meer(dere!) oerknallen!

Oftewel:

BENG

BENG

BENG

Kans dat het weer gebeurt.

'Er was niets, toen was er een oerknal'.

En weer één

en weer

en weer

Volgens mij zijn we stukjes atomen van stukjes moleculen van stukjes stof in een stofzuigerzak van een stofzuiger in een kamer van een huis van een buurt van een wijk van een stad van een gemeente van een provincie van een land van een continent van een halfrond van een planeet van een heelal van een..... BENG

'Wie blaast het verhaal uit?'

jij?

*PEP*

Besef

De man zit aan tafel en staart naar de rand van zijn lege koffiemok.

Een donkere, cremebruine druppel geeft aarzelend toe en daalt naar benee.

Een zucht klinkt en de man kijkt op, naar de rest van zijn kamertje. Hij staart in het niets.

De zucht klinkt wederom en de man verdwijnt uit beeld.

Het geluid van pruttelende koffie.

De man komt weer in beeld. Hij zit op een hele kleine houten stoel,

een krant gevouwen in zijn schoot.

Naast het krakkemikkige tafeltje waarop het koffiezetapparaat sputtert, staat een boekenkast,

met daarin een dik boek. De rug is rafelig. Het boek is leeg, een dummy.

Ëén raam verschaft de man licht, en kijkt uit op een boom in een groen veld. De vruchten zijn rijp.

De handen van de man trillen als hij de krant openslaat. Zijn vinger zoekt, zoekt, is vochtig en trekt donkere strepen inkt over het papier.

Dan, na strepen, vegen en vlekken, is de vinger op zijn eindpunt. Gevonden.

'Mijn overlijdensakte'. De man glimlacht flauwtjes, en beseft het dan.

Voor altijd.