vrijdag 27 augustus 2010

Pianist

De vingers van de pianist
zijn sneller dan dat iemand wist
zo snel dat hij straks vingers mist
en jij straks naar zijn vingers vist

De voeten van de pianoman
gaan sneller dan bewegen kan
ze dansen op pedalen, dat doen ze nu al lang

De ogen van de muzikant
richten zich op de piano, als ware ingebrand
is één met linker- en rechterhand

De mond van de kunstenaar
beweegt wat mee, een dunne snaar
het ritme erop te tellen, daar
onbeleefd dat ik staar

De mond trekt recht
de handen echt
de voeten stil
zijn ogen kil

de muziek kwijnt weg in de muziekzaal
sterft dan langzaam, lucht wordt kaal
de man staat op

loopt weg.

Muziek, dat meer dan woorden zegt.

dinsdag 24 augustus 2010

Opleiding

SPH of MWD,
zo'n opleiding, daar kan ik veel mee
Iemand is verslaafd, uit een ontwricht gezin,
eerst maar zien of ik vertrouwen win.
Men helpen in groepen, of een gesprek zo één op één
'hoe ben je hier gekomen? Wat houdt je op de been?'
Als ik rond Februari nog wil, dan schrijf'k me in,
meteen.

Bachelor

Natuurlijk.
Als je gaat studeren, zelfs als je informatie óver studeren opzoekt, kom je termen tegen.
Bij het bezoeken van een open dag wordt je al bedolven onder de propedeuses, masters en bachelors.

Maar soms...

Soms vang je gesprekken op, waaruit je zou op kunnen maken dat de eerste drie jaar van een studie gaat om het beheersen van die woorden. Soms lijkt het alsof alle studenten, geen één uitgezonderd, worden gedrild en te horen krijgen dat ze de termen moeten verspreiden. Zo vaak als ze maar kunnen.

Gisteren liep ik weer door Amsterdam en achter mij ving ik een gesprek op van twee studentes. De masters en bachelors vlogen me om de oren.

Na dertig seconden wilde ik ze een Master op hun oog geven en een Bachelor op hun kin.

donderdag 19 augustus 2010

Voel

Dit is het. Waar het allemaal om draait.
Precies dit.

Denk er niet verder over na. Voel. Wees.
Wees hier. Geen gedachte aan toen, aan later, aan zorgen.
Wees volledig hier.

Voel het.
Herken het.
Mis het.

dinsdag 17 augustus 2010

Ogen

Dat diepste gevoel,
ik kan daar niet over praten
dat ik men zie zitten in een stoel
en dan hoor dat ze er niet zaten
dat men mij eventjes wat vraagt
en ik antwoord heel beleefd
totdat die persoon vervaagd
vervolgens uit mijn ogen zweeft


ik sluit mijn ogen
want dan zie ik het meest
mijn kijkers die bedrogen
mijn gezichtsveld in mijn geest

soms krijg ik een soort van visioen
dat kan goed zijn, vaak ook naar
soms kan ik er dan wat mee doen
maar niets tegen gevaar




Problemen

Zijn beter af
tussen de kaften van een schrift
dan tussen de muren in je hoofd

zondag 15 augustus 2010

Laatste maal

Hij zit aan tafel,
zijn handen trillen
wil geen falafel
heeft niets te willen.

my own God

He's my dad and he's my child
He is calm and he is wild
He is young and he is old
He is warm and he is cold
He is white and he is brown
and he will never let me down

*gevonden op een notitieblaadje in m'n kast*

woensdag 11 augustus 2010

Schrijver

De schrijver inspireert, creëert en camoufleert,
de woorden ooit op school geleerd,
nu tot zijn lezers gekeerd.


Zonder dat het hem wat deert,
alsof hij niet van schrik opveert,
is zijn inkt nu langzaam weg geteert
natuurlijk, dat geneert,
hij heeft het ten minste geprobeerd,
geactiveerd,
goed geparkeerd..

Dus, beste schrijver:

Gefeliciteerd.


dinsdag 10 augustus 2010

&

Soms wordt ik toch zo gek van mij
dan heb ik jou, en ben ik blij
want jij hebt is wat ik zoek, zoals ik zei

Maar enthousiast genoeg, dat kan ik niet zijn
het knaagt aan m'n kop en het rommelt met m'n brein

Onverwachts, dat is het juiste woord
maar dat komt alles tegenwoordig
dus ik raak compleet gestoord
maar ik kon niet doen zoals het hoort
de conclusie door m'n neus geboord




Moon

Elke nacht
lang op pad
uit en nat
honger, patat
mijn fiets gejat
een rijm in klad
jankende kat
het maanlicht mat


ik lach

X

Woordenstroom
komt maar sloom

waar ik woon
ontbreekt een troon
Dus ik pak de telefoon
en ontdek dan zo
heel ongewoon
aan de andere kant van die BB-phone
een Godenzoon
bah slechte kloon
van dit syndroom
loopt niet synchroon
met wat ik zeg, gewoon.


Mr Jacques

*Beschrijving van een man die rondliep in Amsterdam*

Wit vlak
Damrak
Tikkeltje kak
veel gemak
beetje brak
oppervlak
maniak
autodak
meneer Jacques


Woord speel ding

Ik kan
ni
bal
is
me

Life

Het leven is een wervelwind,
dat brult en raast, en overwint
de dingen die het zo verslindt
het leven stopt bij oud zijn
en ontstaat bij jou als kind
wie weet waar het begint?
Of waar het ooit zal eindigen,
en of ik dat het einde vindt.