vrijdag 29 januari 2010

Zomer

Zonder jas naar buiten
lange dagen, geen regen op de ruiten
geen kou, geen wind
een waterballon, de zon, een kind
zomerhits, leuke muziek
ieders humeur bereikt een piek
overal lachen, geen tranen, gezoen
want in de zomer moeten we het doen
leven, gelukkig zijn, we keken ernaar uit
de meeste mensen trouwen dan, de bruidegom en bruid
het strand, de zee, iedereen doet gezellig mee
want het is zomer

Vanavond

Terwijl ik hier zit in de school
koopt iemand een bakje boerenkool
maar van de boer ben ik geen klant
vanavond naar het restaurant

zondag 24 januari 2010

Vecht

hoe kleinzerig is de mens
als na het niet vervuld worden van één wens
een leven lijkt te stoppen

hoe kleinzerig is men echt
als de mens snel stopt, maar even vecht
om vervolgens neer te vallen

hoe kunnen wij voortleven
als de mensen na heel even
gaan liggen,nooit meer staan

ik zeg 'mens, sta recht!
je bent niet de enige die vecht
het is nu zaak te blijven staan'
want het leven dat is alles, en iets waarvoor je door moet gaan

donderdag 21 januari 2010

werkleren

Straks weer werken in de Albert Heijn
Dan in snelvaart als een trein
weer verder leren - een festijn

De laatste van de toetsweek dient zich morgen aan
Dan hoef'k de boeken niet meer in te gaan
Mijn schooltas kan'k even laten staan

Het weekend ga'k naar de stad
lekker feesten, niet te zat
dat heb ik laatst genoeg gehad

Dus nu nog even werken
mijn weerstand voor de toets aansterken
hoe goed ik het dan maakte, dat zal ik later merken.

woensdag 20 januari 2010

Will it be this bad?

Daar stond de stagiar, hij heette Bas
hij stond onwennig voor de klas
zijn handen gevouwen,
zijn blik vol wantrouwen
turend in zijn Eastpak-tas

Al snel kwam dan het druk gekloot
geen vorm van orde die Bas genoot
De brugklasser sloeg toen snel zijn slag
vol, abrupt, met brede lach
en hakte met een bijl in op zijn klasgenoot

Het bloed lag daar
geen hulp maar
een krijsend kind
wat ik ervan vind?
Nou ja die bijl afpakken maar

Een juf kwam binnen, keek mij aan
Als ik er zou werken, verloor'k mijn baan
't kind dood op de grond
en ik die daar stond
een bijl in mijn hand, 'k had het niet gedaan

de brugklasser zei toen even later
dat Bas't had gedaan, en de bijl die staat er
de echte dader gematst,
en Bas zat nu vast
van stagiar naar boef één dag later.

ababa

Ergens op een heuvel, in een mooi houten huis
Zit een klein wit beest
het is Minky, stoere muis
elke dag viert hij een feest
en anders zit hij voor de buis
maar waar hij echt voor vreest
is die blijvende schaamluis
vol van jeuk geeft hij de geest
daar in dat mooie houten huis







(Sjah, ik moet toch wát?)


dinsdag 19 januari 2010

Duim maar voor me


Ja dat lijkt mij echt heerlijk, een woordevol bestaan,
mijn hoofd verzint wat dingen, en dat is dan mijn baan
moet ik dat niet proberen? Er simpelweg voor gaan?

En anders kan'k acteren, ook dat lijkt mij erg cool
Ik ben benieuwd hoe zou dat zjin? Wat geeft dat dan voor 'n gevoel?
Ja mij lijkt dat echt heerlijk, als je begrijpt wat ik bedoel

Maar dit eenmaal geschreven,
zal ik straks wel gaan beleven
hoe het is een toets te maken
zonder naar een 10 te streven

School

Ja k'had moeten leren
maar om 't nou tien keer te proberen
Ik hoop dat het voldoende wordt
en mijn diploma niet wordt opgeschort
Ik wil niet steeds naar school gaan, strevend naar een tien
Ik wil liever in't vliegtuig gaan, iets van de wereld zien
Wat meer dan cijfers, of punten voor't studeren
Maar wie veel geld verdienen wilt, die moet daar eerst voor leren

Helaas.

zondag 17 januari 2010

Drank

Mijn ogen zijn bloeddoorlopen
Zoveel drank had'k niet moeten kopen
ik heb teveel gezopen

De muziek bonkt als stenen,
ik wiebel op mijn benen
Kan ik een emmertje lenen?

Ik was ver heen, ik was kapot
de volgende dag voelde ik me rot

da's logisch, en dom, maar'k ben niet bezeerd
ik heb er tenminste weer wat van geleerd.

maandag 11 januari 2010

Understand

weerzienwekkend.

Mensen

Waar paden ontstaan,
zal voedsel vergaan.

Woorden

Als woorden
woorden worden
die behoren
tot hij die daarvoor is uitverkoren
raak dan niet verloren, ga hem dan niet storen
laat hem in zijn ivoren
toren
want voor geen mogelijkheid
is hij daaruit te boren
al word jij
wat woorden worden als zij worden gehoord

Boomboeken

Hoewel boeken maar papier lijken, een boomstuk zonder doel,

Kunnen zij je toch sterk raken, iets doen met je gevoel

Zoals de bomen ooit vertelden, voordat zij werden omgehaald,

zo kunnen zij nu verder spreken, in het mensenschrift vertaald.

Echt

'Hou toch op met typen,
en zeg eens wat je voelt!'
Is wat je zei toen wij daar liepen
nu weet ik wat jij bedoelt

Ik zal duid'lijk zijn en zeggen, wat ik er nu van denk
Toch blijft het maar een uitleg, een strik zonder geschenk

Die 2 jaar waren prachtig, alle plezier gepakt,
en dan dus om die reden, behouden wij contact

Je kan altijd bij mij terecht, 'k laat jou echt niet in de steek
'k ben blij dat we nog bellen, al is't maar één keer in de week.

Toen

'k zit te peinzen en 'k zit te denken
aan wat ik ons nog wilde schenken
ik maakte beloftes en 'k had zoveel wensen
en mijn liefde voor jou had eigenlijk geen grenzen
toch is het nu tot hier gekomen,
verdwenen zijn die oude dromen
heel veel nieuwe moeten komen

Jouw verdriet doet mij zo'n pijn
sinds wij een week niet samen zijn
denk niet dat ik eroverheen ben of dat'k geen pijn voel in mijn hart
ik probeer 't alleen te verwerken en dat uit zich soms apart.

zondag 10 januari 2010

Verlangen naar de zomer

De zon schijnt
je huid schrijnt
de lucht is blauw
de zomer lijkt voor jou
het mooiste van het jaar
barbequen, 't vlees is gaar
Lekker zwemmen, niet naar school
je huid zo bruin als van je pop-idool
Hieraan denk ik midden in de vorst,
aan een warme zomermiddag, koude cola tegen dorst
Eerst nog even wachten, ja die tijd komt wel
mij nu dan maar verwarmen met een beker Chocomel

zaterdag 9 januari 2010

PS

Het vorige gedicht was wel erg down
Zie er niet teveel in, het is het liedje van een clown
niets dieps mee bedoeld, geen goed verhaal
of vind jij het zelf minder banaal?

Toen, nu, straks

Och heimwee naar 't verleden
terwijl ik doorraas in het heden
verlaten heb ik steden
en de paden waar wij schreden
verdwenen is het bed
waar wij het voor het eerste deden
het heden voor de deur
maar van 't verleden nog de geur
en terwijl ik dit schrijf
staat vast al buiten kijf
jouw ogen hebben het geschrevene reeds doorboord
dus het 'nu' is wat ook tot het verleden behoort
daardoor is er één conclusie:
maak maar weinig ruzie
verleden en heden is één, zelfs na twaalven
dus al gaat er tijd overheen, dan wordt de strijdbijl nooit begraven
je zegt altijd 'nu' en altijd 'vandaag'
dus nu ben je hoog en nu ben je laag
vandaag wordt je geboren, vandaag heb je (van) 't leven verloren.

Stop nu

Het strijdlied van de mensen
is lang en reeds vergaan
het strijden en het bloedvergieten
wat hebben we daar toch aan?
Je kunt wel denken ik vecht voor vrede
maar dat is doden zonder reden
want wie moet doden voor het leven
zal eeuwig in de schaduw zweven

Nacht

Een auto op de weg
Ja, hoor wat ik nu zeg
een voetganger op straat
Het tijdstip weet ik niet, we noemen het maar 'laat'
Een fles jonge jenever op de achterbank
Van de automobilist, stinkend naar de drank
De voetganger steekt over en houdt zijn ogen open
Haalt hij de overkant? We zullen 't hopen
De bestuurder brult mee met de muziek
De spanning's nu op zijn piek!
De voetganger hoort autowielen piepen
Ik zie hem voortrazen, verder niemand die daar liepen?
Zijn leven flitst voorbij, beseft hij schuchter
En die automobilist? Zeker meteen weer nuchter?
Hij klapt op de motorkap en duizelt door de nacht
Zijn ouders! Zijn kind'ren! Geen van hen die ooit nog lacht!
De automobilist raast door en knalt tegen een iep
Dit is het verhaal van de dode die daar liep


Ik zeg:doen!

Daar loopt een kindje rond
en daar een oude man
daar iemand zonder toekomst
daar leeft iemand volgens plan
wie kiest zijn eigen weg en leeft voort
zonder dat een ander zich daaraan stoort
dat kan er maar één zijn
hoe je je ook voelt, verdrietig, boos of fijn,
onthoud goed wie je bent en maak jezelf niet klein
kruip niet in een hoekje en doe echt wat jij wil
creeër muziek in je leven,
want zonder is het stil.


Mijn wens

Wat velen hebben ondervonden,
is dat tijd heelt alle wonden
nu lijkt het niet te kloppen en klinkt het misschien raar
maar kijk er eens op terug in 2011, het volgend jaar
ik hoop dat je je glas heft, de laatste minuut aftelt
en dan tevreden bent, je vrienden belt
dan bij jezelf denkt: dit is oké, ik voel me goed
want hoe het met jou gaat, is wat er echt toe doet.


donderdag 7 januari 2010

Pech

Je oog is blauw
je wang is groen
oh God wat heb'k met jou te doen
zo hard geslagen
zo hard gebeukt
geen meisje dat nog met je neukt
je bent ontspoord
je bent verminkt
op je keel een wond die stolt en stinkt
wat dacht je zelf?
wat dacht je dwaas?
Sol nooit en te nimmer met een maffiabaas

Hoor:

Stel je voor
je hebt geen oor
dan is daardoor
de kletsmajoor
hij die verloor

Central Park

Het Vrijheidsbeeld, een toren
alleen getoeter is te horen.
Een vloek hier, een lach daar
ik ben intens verrast, door waarnaar ik staar
te midden van dat grijs, als in een droom
staar ik naar een bruine boom
zijn blad'ren groen, zijn wortels diep
dat was het wonder van de stad, ontdekt toen ik daar liep.

De oude man

Om zijn ogen donkere kringen
ooit eens knap, kon alles winnen
zijn rimpels zijn strakke lijnen als op papier
die zaten er nog niet, alleen die ene hier
zijn oude hand zit nu vol vlekken
ooit was die jong, nu wil hij hem bedekken
om zijn ringvinger zitten er nu twee;
die van zijn vrouw draagt hij nu mee
ooit droeg zij de zijne, vol van trots
zijn hart is nu veranderd in een koude rots
hij steunt op zijn stok en kijkt naar de bergen
zijn verdriet is nu echt niet te verbergen
het tekent zich af op zijn gezicht
in zijn ogen geen sprankje licht
maar dan wordt hij jong
en dan wordt hij sterk
gooit zijn stok op de grond, en gaat aan het werk
met de ringen aan zijn vinger loopt hij naar het water
in gedachten al terug bij zijn geliefde,
maar voelend slechts de kou
en luttele minuten later
is hij terug bij zijn vrouw

De reiziger

Een zwerver loopt nu over straat,
al vanaf vanmorgen, het is al laat
hij voelt de kou niet, nu niet meer
hij geniet in stilte van dit koude weer
geen zwerver! zo reageert hij, want hij is een reiziger, op zoek naar zijn levenslied,
waar hij dan heen reist? Dat weet hij niet
en voor hem is dat genoeg, meer heeft hij niet nodig
al die prullaria van ons, dat is toch overbodig?
Wat heb je aan een I-pod als je leven zelf geen muziek is
als je dat ontbrekende levenslied probeert op te vullen, ter verzachting van 't gemis
de zwerver zegt ze zoeken, maar doet dat eig'lijk niet
want zijn besneeuwd bestaan, dát is echt zijn levenslied

woensdag 6 januari 2010

Zou je denken?

Jan Smit's tuintje in zijn hart is op het ogenblik het enige niet-witte tuintje in ons land.

zaterdag 2 januari 2010

Ach

Een grappig bericht
of een gedicht
begint in dit geval
met een nicht
en niet als nicht van homofiel
of van broederdochter, zijner ziel,
maar met een nicht
want dat was zijn voornaam
men ging hem ermee pesten
van zichzelf niet meer dan resten
weinig zelfvertrouwen of goed gevoel
nooit eens hip, of stout of cool
maar altijd die dombo, onbekend met faam,
die jongen met die gekke naam.

Is het nu werk'lijk grappig? Nee eig'lijk niet
maar maakt het jou wat uit? Toch niemand die het ziet
als je stiekem gniffelt
daar achter je computer, lachend in je mouw
die vorm van humor, die ken ik niet van jou.
Ach, als je lacht, is het dan vanwege het computerlicht?
Vanwege dat verhaal over die nicht?
Of gewoon vanwege het uitzichtloze zicht
van Bas zijn zoveelste vreemd gedicht?

Idee

Hup, daar komt er nog één,
als een langsrazende trein,
een meisje op een fiets,
een woordenbrij
met of zonder inhoud
hoe jij het lezen wilt.

Dit

En dan zit je hier en dan denk je na,
op de bank je vader, op de stoel je ma,
en een gedicht bedenken, of tenminste proberen
zoals christenen mensen willen bekeren
of clowns proberen te jongleren
Zo probeer ik te noteren
wat ik anderen niet kan leren:
een gedicht schrijven, vooruit kijken,
om nooit meer terug te keren.