maandag 31 mei 2010

Overdrijf het niet

Haal jij ALLES uit het leven?
Haal jij ALLES uit één dag?
Forceer je niet steeds om het even,
fixeer je niet op grijns of lach.

Je geniet toch zoiezo wel, maar de ene dag wat meer
dat is normaal, dat is gezond, die lach die komt later wel weer

Ook huilen hoort erbij, of even boos zijn, ja dat mag
geniet dus van het leven,
maar fixeer je niet op grijns en lach

vrijdag 28 mei 2010

Vrienden

Soms zijn er van die momenten, dat ik me nog eens extra besef, hoeveel vrienden en vriendinnen wel niet voor mij betekenen.
In een naar mijn idee vrij korte tijd heb ik sommige mensen heel goed leren kennen, en ik merk dat de ene persoon net even wat dichter bij me staat dan de andere. Met sommigen kan ik het beste afspreken om lol te hebben, te feesten of iets leuks te doen. (Dat is eigenlijk één ding, maar goed). Met anderen kan ik uren praten, tot diep in de nacht, zonder een radio of televisie aan, zonder het alleen maar over anderen te hebben, maar over elkaar, over het leven en dat soort 'diepe' gesprekken.
Ik ben zo blij met de vriendinnen en de vrienden die ik heb, en met datgene wat ik met ze deel. Met de één is dat een aantal leuke herinneringen, met de ander net even wat meer. Maar desalniettemin zijn het allemaal vrienden en vriendinnen.
Waardeer vriendschap.
Waardeer de momenten die je met ze deelt, en de herinneringen.
Waardeer de vrienden.

donderdag 27 mei 2010

Praten

Zijn alle woorden op?
Zijn ze allemaal gesproken?
ze blijven steken in je kop
of zijn misschien ondergedoken

ze verlieten je mond
en kwamen nooit meer terug
ze haatten wie ze vond
en hielden vol, zo hard en stug

Je zou wensen dat je een hengel had
om je woorden terug te halen
of het eerst kon schrijven in het klad
want nu zijn de woorden koud, en kil, en mat.







vrijdag 21 mei 2010

Wonder

Moedeloos en moederloos kijkt hij om zich heen
de stad in puin, hij is alleen
daar was de buurt, waar hij jong was
en daar ligt nog een popje, verstopt tussen het gras
zijn huis kapot, niets meer dan steen
de stad in puin, hij is alleen

Als hij loopt, houdt zelfs de echo zijn adem in
wat hij ook hoopt, het heeft geen zin

Maar dan schijnt er licht
en dan klinkt een stem
zeer vastberaden, goed, adrem
'Bouw vandaag nog een nieuwe stad,
nog mooier dan die je vroeger had
men zal daar leven
men zal daar gloeien
men zal daar streven
om door te groeien
jij bent het water, dat de plant doet bloeien.'



maandag 17 mei 2010

Hyves

Och Hyves ach Twitter
dan weer dat en dan weer dit
elke dag weer checken en dan staat 't vol met shit
Respect? Dat krijg je zo, ja met één druk op de knop
verliest dat woord dan niet zijn waarde? Is het niet al een grote flop?
Flikker lekker op met Hyves en Twitter, MSN,
want hoeveel van die 'vrienden' zijn de mensen die ik echt goed ken?
Het lijkt een rage, onoverzichtelijk, een drukke, wilde zee
maar goed, wat loop ik nou te zeiken,
Ik doe er zelf toch ook aan mee?

Verslaafd

ik zie aan je ogen
dat je mij net hebt bedrogen
dat de mensen die je nu nog mogen
het straks horen en dan hopen
dat je ooit weer beter wordt
dat je ooit de waarheid ziet
dat je niet de dood in stort
en niet alleen staat in verdriet.

Blijf er van af, het helpt je niet
ja het helpt je
de afgrond in
even je zin
dan weer verdriet
weer schaamte en weer spijt
nog meer zelfrespect weg, kwijt
evenals een stuk van je gezondheid

Uiteindelijk neem je te veel
en lig je op de straat
de wanhoop vliegt mij naar de keel
maar dan is het al veel te laat
een overdosis, te veel genomen
je kon het niet meer aan
je laatste zucht langs struiken, bomen
wat heeft de drugs ons aangedaan?

vrijdag 14 mei 2010

Loving life

Ik voel me zo goed,
het voelt zo vrij,
het een en het ander, het maakt me blij
dit is genieten
dit is puur
het vult me van top tot teen, eens in de zoveel uur
een ultiem geluksgevoel,
brede grijns op heel m'n smoel
ik hou van dit leven
uitleggen gaat niet
of misschien heel even?
Geniet van elk moment
je weet nooit
wanneer je er voor het laatste bent

donderdag 6 mei 2010

Thuis

Thuis, de plaats waar jij graag bent
de plaats die jij zo kent
waar je leeft en ziet, en wordt verwend

thuis, daar waar de wind niet waait
thuis, waar je 's zomers je gras kort maait
thuis, dat zo is als nergens anders.

Jouw Thuis,
staat als een huis



woensdag 5 mei 2010

Grunenberg

Uit alle macht sloeg Peter Grunenberg met de kolf van zijn pistool op het achterhoofd van de
oude man, wiens schedel ogenblikkelijk verbrijzelde. Een tweede man maakte aanstalten om
Peter aan te vallen, maar keek weifelend naar het pistool dat de reusachtige man omklemde.
Toen draaide hij zich om en rende zo snel als hij kon weg. Helaas was dit niet snel genoeg.
De kogel die Grunenberg uit zijn Beretta 92 liet vliegen, trof de man net onder zijn rechter schouderblad. De man vloog door de klap met zijn schouder tegen de koelkast aan en zakte
als een lappenpop in elkaar, magneetjes van de koelkast meenemend met zijn door bloed doorweekte shirt. Veel kon de man niet meer doen. Waarschijnlijk had de kogel een stuk van zijn long doorboord. Het zou niet lang meer duren of de man zou nietm eer in staat zijn om een woord uit te brengen. Peter stapte over een omgevallen stoel heen met een stap die haast sierlijk genoemd zou kunnen worden. Hij greep de oude man van de vloer, als een oude
schoen die weg moest, en hield hem met het hoofd bij de man die tegen de koelkast lag.
Grunenberg pakte de oude man bij zijn kaak en liet die met een spottende blik op en neer gaan.
'David, David!' Het geluid van de klapperende tanden deed David denken aan dat van castagnetten. 'David, zoon van me!' Riep Grunenberg spottend, David's vader als buikspreekpop gebruikend. 'Waar is die koffer?'
'Val dood' wist David nog net uit te brengen voor hij een lading bloed uitspuugde.
Peter's spottende, bijna vermaakte gezicht vertrok meteen bij het zien van het bloed dat over
zijn broek gegolfd was. Hij schopte de oude man weg en tilde David aan het boord van zijn overhemd op, dat nu nog maar vier knopen bevatte. 'Waar is de koffer?' Peter vroeg het nogmaals, maar wist dat vragen geen zin meer had. David zou sterven. Grunenberg duwde David tegen de grond en trok de koelkast om, bovenop David. Hij keek om zich heen: het huis was één ravage. Hij stopte zijn pistool achter zijn broeksriem en liep naar de deur, sloot deze netjes en stapte in zijn zilverkleurige Audi TT, om vervolgens weg te rijden. Heel ver weg.

Noot

Voordat ik met deze blog begon, schreef ik al. Nog veel meer dan dat ik nu doe eigenlijk.

Ik heb besloten om niet alleen rijmende teksten en gedichten op m'n blog te zetten, maar ook verhalen, of delen daarvan. Ik vond net een stuk tekst dat ik vorig jaar geschreven heb. Er zullen nog vele teksten volgen

zondag 2 mei 2010

A Job

Werken in Italië, dat lijkt me zeker wat
een rugtas om, zonnebril op, en dan meteen op pad
'Hallo jongens! Willen jullie een toptijd? Ga dan vanavond naar Club dit en dat!'

'Hee! Welkom! Vermaak je je lekker?
Doe rustig aan, neem nog een glas, geen zorgen en geen wekker!'
'Ik werk wel, verkoop wat kaarten, kom er allemaal maar bij
ik werk in Italië, zoals ik thuis al zei'



-I hope so