donderdag 19 januari 2012

zien

Kan je me zien?
begrijp je me ook?
we zullen het zien
en begrijpen, ook

ik kan er niet tegen
het onbegrip rijst
wij allen verdwaald
een klein kind dat krijst

wij hebben het nodig
de aandacht, de blik
maar zijn overbodig
niet meer dan een ik

hoeveel er ook ik zijn
hoeveel er verdwijnen
hoe veel er ook schreeuwen
men zal blijven lijden

lees wat je wil lezen
je begrijpt het verkeerd
't is mij om het even
alsnog iets geleerd

de interpretatie
of wat daardoor komt
is mijn representatie
onzichtbaar vermomd

Presentator

De camera draait
de lichten gaan aan
de waarheid verdraait
applaus, op gaan staan

de Teleman grijnst
zijn tanden zijn wit
de regisseur peinst
geen kijkcijferhit

de lichten die doven
gordijnen gaan dicht
de schmink wordt verwijderd
een bleek, ziek gezicht

het kunstgebit weg
de lach er ook af
vaarwel presentator
zonder jou beter af

Einde

Zijn ogen staan flets
zijn blik is maar één
zijn nek is te mager
waar gaat hij toch heen

zijn grote shirt wappert
zijn haar valt al uit
zijn knieën zijn stuk
het maakt hem niet uit

de plas onder hem
weerspiegelt hem niet
al te lang van huis
familieverdriet

hij zucht nog een keer
scheidt fles van de dop
hij strijkt zich zacht neer

en geeft alles op.