volle dozen van karton
de tuin was reeds allang ontgonnen
ik wist het al voor het begon
Mijn kamer leeg
mijn bureau kaal
mijn schommel niet meer naast de steeg
het huis nu een boek zonder verhaal
alle spullen die gaan mee,
hoewel er zoveel achter blijft
het werd voorgesteld en ik zei ´oké´
maar het was mijn tong die was verstijfd
mijn huis is straks mijn huis niet meer
er wonen dan andere mensen
ik zal er heengaan, keer op keer
en duizend malen zal ik wensen
dat mijn huis weer het mijne wordt
voor mij, en mij alleen
ik wil dat mijn huis zich op mij stort
zodat niemand ziet dat ik er om ween
Geen opmerkingen:
Een reactie posten