Ik kijk in de verte, ik staar naar de zee
Mijn bootje duw ik in het water, verder neem ik niets mee
Ik peddel en ik stuur
mijn reis is vast van lange duur
de eerste golf bereikt de boot
maar is niet zo groot dat hij mij omstoot
ik peddel verder, zelfs de meeuwen zijn nu weg
ik ben hier, in de oceaan, luister naar wat hij zegt
Voer mij naar een plaats, zo mooi en zo puur
voer mij naar een plaats, ongerepte natuur
Dan kraakt de boot, hij breekt in tweeën
ik zak weg, ik verdrink in zeven zeeën
Nu ben ik bij het ongerepte,
de zee die zacht mijn voorhoofd depte
het kolken van de oceaan,
de stilte.
de stilte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten