Stad

Ik heb mij zo zitten vergapen,

da'k er nu niet van kan slapen.

Heel lang heb ik zitten turen,

naar foto's van die mengelmoes der culturen.

Een stad, bestaande uit gebouwen,

een stad, waarvan ik ben gaan houden.

Dit was liefde op 't eerste gezicht,

'K zat achterin een taxi, keek naar al dat licht.

Tussen al dat grijs daar, een lange strook groen,

het is aangelegd ja, maar meer dan een plantsoen.

Luid getoeter, geloei van een politiewagen,

zal ik dit vers nog lang meedragen?

Want op de dag, dat 'k daar weer ben,

verkondig ik, als grootste fan,

dat ik weer ben aangekomen

de stad mij weer heeft aangenomen.

Dan werp ik dit gedicht van 't hoogst gebouw

tot iemand hem leest, de inkt zo blauw.

Hoop'lijk zal die denken: 'Well that is pretty!'

Ik ben nooit weggeweest,

mijn New York City.