Je loopt over straat
door de kou, door de wind
je loopt je rot te zoeken,
weet niet of je het vind
dat gat ergens ver weggestopt
wordt nu meer en meer zichtbaar
doordat het pompt, doordat het klopt.
Plots stop je de wandeling, de zoektocht, het gespeur
het gat lijkt plots gevuld, en terug is alle kleur.
Geen strijd meer nodig, geen problemen, geen gevecht.
Ik wil dit gevoel behouden,
want dit gevoel is echt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten