Soms is Liefde of datgene wat zich daarin afspeelt
als een glinsterende vijver onder een staalblauwe hemel
geen wolkje aan de lucht, zuivere zuurstof
soms is het als de geur van buskruit, benzine en olie,
als de sporen van verbrand rubber, als een aangebrande huid.
soms is het een duif, wit en stralend in de zon, een duif die
over je heen vliegt, je meeneemt in zijn vlucht
die duif heb ik aangeraakt. Ik had hem in mijn hand. De veren zacht,
ik voelde zijn hartslag.
De duif is opgevlogen, als symbool van vrede en liefde
maar toen, voor de zon langs gevlogen, en ik op de aarde, verblind door het licht,
zag niet tijdig wat de duif nog meer kan geven
en zo sta ik met een kluit duivenstront en enkel wat losse, bleke veren
met beide benen op de grond
wankelend
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten