al vanaf het begin
de tijd is te machtig, haalt hem bijna in
Laat me nog even. Een paar jaar.
Ik wil alles in me opnemen.
De aarde wordt iets minder licht
een deel zit in zijn ogen.
Kou.
De bomen zijn voorzichtig, bescheiden bijna.
Dan toch weer:
bloeien
groeien
de bladeren vallen en omlijsten de man.
Bedankt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten