ik kan het onderdrukken maar ik kan het niet vergeten
de eerste twee dagen kon ik werkelijk niets eten
met welk goed persoon zou ik mij nu nog kunnen meten?
Verdriet, en spijt
want mijn onschuld ben ik kwijt
misschien ook zelfs menselijkheid
dit is een zeer eenzame strijd
Kon ik het maar met iemand delen
maar dit weegt zwaarder dan iets stelen
geeft allen dichtgeknepen kelen
Vergeef mij,
want zelf kan ik dat niet
mijn leven is verscheurd
door deze schuld
door dit verdriet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten