ik kan daar niet over praten
dat ik men zie zitten in een stoel
en dan hoor dat ze er niet zaten
dat men mij eventjes wat vraagt
en ik antwoord heel beleefd
totdat die persoon vervaagd
vervolgens uit mijn ogen zweeft
ik sluit mijn ogen
want dan zie ik het meest
mijn kijkers die bedrogen
mijn gezichtsveld in mijn geest
soms krijg ik een soort van visioen
dat kan goed zijn, vaak ook naar
soms kan ik er dan wat mee doen
maar niets tegen gevaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten