de stad in puin, hij is alleen
daar was de buurt, waar hij jong was
en daar ligt nog een popje, verstopt tussen het gras
zijn huis kapot, niets meer dan steen
de stad in puin, hij is alleen
Als hij loopt, houdt zelfs de echo zijn adem in
wat hij ook hoopt, het heeft geen zin
Maar dan schijnt er licht
en dan klinkt een stem
zeer vastberaden, goed, adrem
'Bouw vandaag nog een nieuwe stad,
nog mooier dan die je vroeger had
men zal daar leven
men zal daar gloeien
men zal daar streven
om door te groeien
jij bent het water, dat de plant doet bloeien.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten